Sinimulan ko ang karansang ito dahil gusto kong malaman kung ano ang pwede akong maging at kung ano ang matututunan ko rito. Hangad kong maging mas malakas, mas kilalanin ang aking sarili, mas maging mabuting tao, at tiwala ako na ang pagkumpleto sa Ironman ay makakatulong sa akin upang makamit iyon. Bawat araw ay naglalaan ako ng oras sa pagsasanay, at binabalanse kong mabuti ang ang aking mga responsibilidad sa pag-aaral  at sa aking propesyon. Sa kabila ng stress ay tahimik akong nagpapatuloy, alam kong ito ay sarili kong desisyon, at walang sinuman ang nagpumilit sa akin na gawin ito.

Tulad ng dati, ginawa ko ang mga bagay-bagay nang walang pagdadalawang isip. Kapag may nakita akong isang bagay na gusto kong gawin, ginagawa ko ito agad nang walang takot.

Ngayong nandito na ako, ilang araw na lang bago ang karera, iniisip ko ang lahat ng paghihirap at pagod na aking dinanas, pinagduduhan ko rin ang aking sarili at inisip na sumuko na lang sa Ironman. Ngunit naisip ko na, sa wakas, ito na ang hamon na hinahanap ko, at hindi ako dapat sumuko. Alam ko na sa bandang huli ay magkakaroon ako ng ibang pananaw sa buhay at makakatulong ito na makilala ko ang totoong ako. At iyon nga ang totoong nangyari.

Natuto ako ng mga bagay na dadalhin ko sa habang-buhay, ngunit napagtanto ko rin ang ilang mga bagay na nais kong ibahagi sa lahat:

Nanay at Tatay, salamat sa lahat.
Salamat dahil hindi ninyo ako hinayang magkaroon ng kahit anong pagkukulang.
Salamat dahil hinayaan niyo akong gawin ang gusto kong gawin.
Salamat sa pagbibigay na pagkakataon sa aking mangarap ng malaki.
Salamat sa pagbibigay sa aking ng lahat ng bagay na kailanman ay hindi mo natanggap.
Salamat dahil mas mabuti na akong tao ngayon.

Eto na nga ang huling pero hindi ang pinakahuli, nais kong pasalamatan ang sarili ko.

Gusto kong pasalamatan ang sarili ko sa pagtitiwala sa akin, gusto kong pasalamatan ang sarili ko dahil hindi ako sumusuko, gusto kong pasalamatan ang sarili ko dahil sa isang paraan o sa iba, palaging naiisakatuparan ko ito, gusto kong pasalamatan ang sarili ko dahil palaging itinutulak ko ang aking mga limitasyon, gusto kong pasalamatan ang sarili ko dahil iniibig ko ang aking mga takot, gusto kong pasalamatan ang sarili ko dahil palaging ako ang totoong ako, at gusto kong pasalamatan ang sarili ko dahil putang ina, Bill Difren kasi ko talaga eh.

Kay Raven, na may pag-asang maging isang mabuting kuya
Para sa aking
At sa lalaking gusto kong maging

Ng putang ina, sobra ko Bill Difren talaga ah.